3D baskılı deri teknolojisi, kozmetik bölümünde hayvan deneylerinin sonunu getirebilir

3D baskılı deri teknolojisi, kozmetik bölümünde hayvan deneylerinin sonunu getirebilir
3D baskılı deri teknolojisi, kozmetik kesiminde hayvan deneylerinin yerini alabilecek umut verici bir gelişme olarak karşımıza çıkıyor. Avusturya’daki Graz Teknoloji Üniversitesi ve Hindistan’daki Vellore Teknoloji Enstitüsü’nden araştırmacılar, optimize edilmiş hidrojelden yapılmış küçük 3D baskılı yapılar geliştirerek kozmetik testleri için gerçekçi bir cilt modeli oluşturmayı başardılar.

Yeni araştırma, kozmetik testlerinde yeni bir çağ başlatabilir

Araştırmacılar, canlı deri hücreleriyle birlikte özel hidrojel formülleri üretmeyi ve bunları yeni kozmetik eserlerini test edebilecekleri dokulara dönüştürmenin yolunu keşfettiler. Hidrojel, temel olarak canlı hücreler için esnek, su içeren bir matris sağlayan biyolojik dokunun sentetik bir muadili olarak fonksiyon görüyor. Bu uygulamada, hidrojellin cilt hücrelerini destekleyerek çoğalmalarına imkan vermesi ve birebir vakitte kimyasal ve mekanik olarak kararlı 3D baskılar üretilmesi gerekiyor. Avusturya’daki grup uygun hidrojel formüllerini geliştirirken Hindistan’daki araştırmacılar ise 3D baskıların hücre kültüründeki direncini ve toksisitesini test ederek bunların cilt dokusuna dönüşmeleri için gereken iki ila üç haftalık süreci gözlemledi.

Bu sürecin sonunda ortaya çıkan doku, insan derisinin üç katmanlı yapısını ve biyomekaniğini muvaffakiyetle taklit ediyor. Bilim insanları artık birinci cilt modeli partisini nanopartikül testinde kullanmaya hazır olduklarını belirtiyorlar. Şayet bu çalışmalar başarılı olursa ve takım hidrojel formülasyonlarını daha da geliştirebilirse bu modeller, çok çeşitli kozmetik testleri için uygun hale gelerek hayvan deneylerine olan muhtaçlığı önemli ölçüde azaltabilir ve sanayide daha etik test standartlarının benimsenmesine öncülük edebilir.

Bu araştırma alanında çalışan tek takım bunlar değil. Kozmetik devi L’Oreal da yıllar evvel test emelli cilt örneklerini tekrar yapılandırmanın bir yolunu keşfetmiş ve Episkin adını verdiği bu teknolojiyi kendi eserlerini geliştirmeleri için öbür şirketlere de sunmaya başlamıştı. 2011 yılında bu teknolojinin numune başına yaklaşık 70 ABD doları fiyatında bir maliyeti olduğu belirtiliyordu. L’Oreal’in bu alandaki çalışmaları, bölümdeki büyük oyuncuların da hayvan deneylerine alternatif usuller konusunda önemli adımlar attığını gösteriyor. 

Related Articles